Alkoholizm

Leczenie alkoholizmu pierwszy krok w stronę trzeźwości!

Alkoholizm to niezwykle ciężkie schorzenie, które przynosi cierpienie nie tylko osobie uzależnionej, ale także całemu jej otoczeniu. Choroba alkoholowa wiąże się z uzależnieniem psychicznym, fizycznym, a także ze zjawiskiem tolerancji, czyli nieustannego zwiększania dawki przyjmowanego alkoholu, mającego na celu uzyskanie identycznego efektu odurzenia.

Alkoholizm to także bardziej rozległy problem, dotyczący otoczenia społecznego alkoholika.

Stopniowo nadużywanie alkoholu doprowadza do szeregu zaburzeń somatycznych, psychicznych i społecznych. Są to m.in.:

defekty neurologiczne,

uszkodzenia i schorzenia wątroby,

rozdrażnienie,

stany depresyjne i niepokój,

rozpad więzi społecznych,

pogorszenie sytuacji materialnej,

demoralizacja.

Leczenie alkoholizmu w dużej mierze jest uzależnione od stopnia zaawansowania choroby alkoholowej. Obecnie jedną z najskuteczniejszych metod jest terapia alkoholowa, która pozwala przede wszystkim pokazać pacjentowi, na czym polega uzależnienie. Leczenie choroby alkoholowej może również wiązać się z detoksykacją organizmu. Wówczas stosuje się detox alkoholowy, którego celem jest stopniowe odzwyczajanie organów wewnętrznych od toksycznej trucizny odłożone w ciele alkoholika.

W ten sposób przeprowadzone leczenie alkoholika przynosi widoczne skutki, jednak w celu osiągnięcia zadowalających efektów trzeba pamiętać, że terapia alkoholowa najskuteczniejsza jest wówczas, gdy pacjent ma pełne wsparcie ze strony rodziny. Należy być także przygotowanym na długie leczenie choroby alkoholowej. Samo zakończenie picia nie oznacza wyleczenia alkoholizmu. Istotne jest, aby leczyć i korygować postawy, odnaleźć cele czy utrwalić zdrowe relacje.

Naszych pacjentów kierujemy do jednego z Warszawskich ośrodków w których mogą uzyskać fachową poradę i pomoc specjalistów.

Zatrucie alkoholem

Spożywanie alkoholu w nadmiernej ilości a także w mniejszych ilościach ale przez dłuższy czas może doprowadzić do efekt ciężkiego upojenia. Do objawów zatrucia alkoholowego zalicza się między innymi: spadek temperatury ciała, obniżenie ciśnienia tętniczego, spłycenie i przyśpieszenie ilości oddechów, drgawki i dreszcze, wymioty oraz wzmożoną potliwość. Jednorazowe zatrucie nie oznacza od razu choroby alkoholowej ale może być oznaką lekkiego zatrucia alkoholem. Jednym z najpowszechniejszych objawów nadużywania alkoholu jest kac, lecz nie jest on równoznaczny z zatruciem.

Objawy upojenia i nadużywania alkoholu?

Alkohol spożywany w dużych ilościach przez dłuższy czas może okazać się silnie toksyczny. Zatrucie alkoholem to stan, w którym oprócz typowych objawów upojenia występują dodatkowe symptomy ze strony organizmu, takie jak:

wzmożona potliwość,

drgawki i dreszcze,

wymioty,

hipotermia,

spłycenie i przyspieszenie oddechu,

utrata przytomności.

Objawów zatrucia alkoholem nie powinno się nigdy ignorować.

Nigdy nie można przewidzieć, jak dany organizm zareaguje na działanie etanolu i jaka jego ilość okaże się toksyczna. Zatrucie alkoholem etylowym może wystąpić u każdej osoby spożywającej alkohol i jest uzależniona od czynników takich jak

masa ciała,

płeć

wiek,

stan organizmu (osoby chore i wyniszczone mają mniejszą tolerancję alkoholu),

sposób odżywienia, rodzaj i ilość spożytego posiłku przed piciem alkoholu,

ilość i rodzaj spożytego alkoholu,

predyspozycje genetyczne (ilość enzymu metabolizującego alkohol dziedziczymy; jego ilość zależy też od rasy),

aktualnie przyjmowane leki.

Alkohol etylowy bardzo łatwo wchłania się do organizmu przez błony śluzowe przewodu pokarmowego, skąd następnie trafia do krwi i kolejno do wszystkich narządów i tkanek. Następnie wątroba metabolizuje alkohol etylowy, a uboczne produkty  tej przemiany wywołują nieprzyjemne objawy w kilka lub kilkanaście godzin po jego spożyciu , określane jako kac.

Objawy upojenia i zatrucia alkoholem

Zgodnie z definicją, stan po spożyciu alkoholu to taki stan, w którym stężenie alkoholu we krwi wynosi 0,2–0,5 promila. Gdy przekracza 0,5 promila, wówczas stwierdza się stan nietrzeźwości.

Możemy wyróżnić kilka etapów podzielonych ze względu na jego stężenie we krwi. To podział umowny, a objawy zatrucia mogą pojawić się niemal w każdym momencie.

Etap I – stężenie etanolu we krwi wynosi pomiędzy 0,3 a 0,4 promila. Nastrój osoby spożywającej alkohol zwykle się polepsza, nasila się wesołkowatość, zwiększa się pewność siebie i obniża krytycyzm (dlatego tak ważne jest, by nie prowadzić samochodu po spożyciu etanolu). Następują pierwsze objawy zaburzeń koordynacji.

Etap II – jest on początkiem stanu nietrzeźwości (0,5–0,6 promila). Dochodzi do dalszej utraty krytycyzmu, mówi się często rzeczy, których bez stanu upojenia nie chciałoby się powiedzieć. Może nastąpić słowotok i ogólne spowolnienie reakcji.

Etap III – stężenie etanolu we krwi mieści się w szerokim spektrum od 0,7 do 2 promili. Pojawiają się pierwsze objawy fizyczne w postaci podwyższenia tętna i ciśnienia tętniczego krwi. Człowiek staje się drażliwy, łatwo go sprowokować, a obniżona wrażliwość na ból może prowadzić do groźnych sytuacji. W dalszym ciągu następuje pogarszanie koordynacji, czasu reakcji na bodźce, dochodzi do zaburzeń w logicznym myśleniu.

Etap IV – stężenie etanolu we krwi mieści się pomiędzy 2 a 3 promilami. Większość ludzi staje się senna, z trudem utrzymują równowagę, mowa staje się niewyraźna. Mogą pojawiać się objawy zatrucia alkoholem.

Etap V – stężenie alkoholu zaczyna wchodzić w niebezpieczne wartości – rzędu 3–4 promili. Rozwijają się pełne objawy zatrucia etanolem – upośledzone jest odczuwanie bólu, spadają parametry fizjologiczne (temperatura ciała, ciśnienie tętnicze krwi, częstość oddechów), mogą pojawić się arytmie. Istnieje ryzyko wejścia w stan śpiączki.

Etap VI – stężenie etanolu we krwi przekracza 4 promile. Nasilają się wszystkie objawy zatrucia z etapu V. Stan taki może zagrażać życiu człowieka.

Zwykły kac, czy już zatrucie alkoholowe?

Osoby cierpiące na syndrom dnia następnego bardzo często twierdzą, że zatruły się alkoholem. Nie można jednak przyrównać objawów kaca do zatrucia z punktu widzenia toksykologa. Reakcja organizmu na picie i nadużywanie alkoholu jest bardzo osobnicza i zależy od wielu wspomnianych już warunków. Można przyjąć, że kac to objawy nadużycia alkoholu, ale nie zawsze zatrucia.

Kac jest pojęciem subiektywnym. Nazywany też kociokwikiem, jest najczęstszym objawem pojawiającym się po uprzednim nadużyciu alkoholu. Jest wynikiem ustania narkotycznego działania alkoholu etylowego na ośrodkowy układ nerwowy.

W powstawaniu kaca bierze udział kilka czynników. Po pierwsze, wpływa na niego powstający aldehyd octowy (efekt przemian alkoholu). Po drugie, potęgują go substancje chemiczne zawarte w alkoholach obok etanolu – im więcej tego typu związków, tym intensywniejsze objawy zatrucia (teoretycznie po czystej, wysokogatunkowej wódce objawy kaca powinny być mniejsze). Na pojawienie się objawów kaca wpływa także towarzyszące upojeniu odwodnienie oraz zaburzenia biochemiczne opisane powyżej.

Typowe objawy kaca to:

złe samopoczucie,

nadwrażliwość na różne bodźce – zapachowe, dźwięk, oświetlenie,

uczucie ogólnego rozbicia,

nudności,

bóle głowy,

brak apetytu,

drżenie rąk.

Zatrucie alkoholem etylowym – co robić?

Zwykły kac wymaga zastosowania kilku prostych domowych sposobów – nawodnienia, odpoczynku, uzupełnienia elektrolitów i glukozy. W przypadku podejrzenia zatrucia alkoholem oceniamy chorego i w razie potrzeby kierujemy chorego do najbliższego Szpitala. Do czasu przyjazdu karetki osobę zatrutą alkoholem należy ułożyć w pozycji bezpiecznej bocznej – zatrucie alkoholem często wywołuje wymioty i jednocześnie obniżenie napięcia mięśniowego, co razem może doprowadzić do bardzo niebezpiecznego zachłyśnięcia się treścią żołądka ze wszystkimi konsekwencjami (uduszenie, zachłystowe zapalenie płuc).

Stan osoby zatrutej etanolem wymaga monitorowania (należy sprawdzać, czy chory oddycha). Należy zabezpieczyć osobę, u której podejrzewamy zatrucie, przed utratą ciepła (zatrucie alkoholem powoduje hipotermię).

Dalsze leczenie zatrucia alkoholem etylowym jest zazwyczaj prowadzone w warunkach szpitalnych, gdzie osobie zatrutej podaje się dożylnie płyny, elektrolity, witaminy i glukozę.

Gdy występują zaburzenia oddychania, czasami następuje konieczność zaintubowania chorego (czyli umieszczeniu w drogach oddechowych specjalnej rurki) i prowadzenia sztucznej wentylacji. Nie powinno się podawać leków stosowanych przy majaczeniu alkoholowym (benzodiazepin).